Metryka statusu działki: od identyfikatora gruntu do potwierdzonego źródła
Metryka statusu nie odpowiada jednym polem „archeologia: tak lub nie”. Pokazuje, jakie źródła sprawdzono, co dokładnie obejmują, jak ich geometria odnosi się do działki i kto może rozstrzygnąć wątpliwość. Jest punktem startu dla projektu robót oraz korespondencji, nie substytutem decyzji konserwatorskiej.
Krok 1. Jednoznacznie nazwij nieruchomość
Zapisz województwo, powiat, gminę, obręb, numer działki i identyfikator jednostki ewidencyjnej. Dodaj dokument lub urzędowy zbiór, z którego pochodzą dane, oraz datę odczytu. Adres pomocniczy nie zastępuje obrębu. Jeśli inwestycja albo kabel obejmują kilka działek, każda otrzymuje własną kartę i relację do wspólnego wariantu.
Sprawdź, czy nieruchomość leży w Gminie-Mieście Stargard, Gminie Stargard czy innej gminie. BIP miasta ma odrębny dział planowania, natomiast gmina wiejska prowadzi własną ewidencję i akty planistyczne. Nie kopiuj ustaleń między tymi jednostkami tylko dlatego, że w nazwie obu występuje Stargard.
Krok 2. Załóż osobne karty źródeł
Rejestr zabytków
Zapisz księgę, numer wpisu, datę decyzji, przedmiot i granice wpisu oraz organ. Ustawa przewiduje odrębną księgę dla zabytków archeologicznych. Publiczny wykaz NID pomaga odnaleźć pozycję, ale przy niejasnej geometrii potrzebne jest rozstrzygnięcie WKZ prowadzącego rejestr.
Wojewódzka i gminna ewidencja
Ewidencja to dokumentacja rozpoznanego zasobu, nie to samo co decyzja o wpisie do rejestru. Art. 22 wskazuje, że wojewódzki konserwator prowadzi wojewódzką ewidencję, a wójt, burmistrz lub prezydent miasta — gminną ewidencję zabytków. Zapisz rodzaj karty, numer, datę opracowania lub aktualizacji i źródło informacji o zasięgu.
AZP i dokumentacja archeologiczna
NID informuje, że karty zabytków archeologicznych są porządkowane według obszarów Archeologicznego Zdjęcia Polski, a teczki obejmują mapę zbiorczą i katalog stanowisk. Numer obszaru AZP służy kwerendzie; nie jest numerem działki ani numerem rejestru. Oznacz również, czy pozycja ma dokładną lokalizację, zasięg hipotetyczny, lokalizację archiwalną lub późniejszą korektę.
Plan i decyzje lokalizacyjne
Otwórz tekst obowiązującego miejscowego planu, rysunek, legendę i późniejsze zmiany. Wypisz symbol terenu, strefę archeologiczno-konserwatorską i dokładne nakazy, zakazy lub warunki, jeżeli dotyczą działki. Projekt planu albo plan ogólny zapisuj oddzielnie; nie przypisuj mu skutku obowiązującego MPZP bez sprawdzenia statusu aktu.
Krok 3. Zachowaj geometrię i niepewność
Dla każdej warstwy podaj format, układ współrzędnych, skalę lub dokładność, datę aktualizacji i sposób pozyskania. Oryginalny plik zachowaj bez edycji. Kopia robocza może zostać przecięta z działką, ale ma wskazywać nazwę i sumę kontrolną albo inny jednoznaczny identyfikator pliku źródłowego.
Granica narysowana poglądowo nie zyskuje większej precyzji po powiększeniu mapy. Jeżeli karta podaje zasięg hipotetyczny albo portal pokazuje punkt bez wiarygodnego obszaru, status brzmi „zasięg do potwierdzenia”. NID wprost zaznacza, że jego dane przestrzenne nie mogą być wyłączną podstawą czynności administracyjnych.
Krok 4. Zbuduj macierz wyników
Dla każdej działki nadaj osobny status każdemu źródłu:
- potwierdzona pozycja — istnieje dokument i możliwe jest powiązanie z nieruchomością;
- możliwa kolizja — portal, karta albo plan wskazuje warstwę, lecz zasięg wymaga wyjaśnienia;
- brak pozycji w sprawdzonym wydaniu — w konkretnym źródle nie znaleziono dopasowania;
- źródło niekompletne lub niedostępne — nie wykonano pełnej kwerendy;
- rozstrzygnięcie organu — dołączono pismo lub decyzję odnoszące się do oznaczonego wariantu.
Nie stosuj wspólnego statusu „działka wolna od archeologii”. Brak znanego stanowiska nie wyklucza odkrycia, a aktualizacja ewidencji może nastąpić po późniejszych badaniach.
Krok 5. Ogranicz dostęp do danych wrażliwych
Wewnętrzna wersja może zawierać szczegółową geometrię potrzebną projektantom i organowi. Wersja publiczna powinna pomijać dokładne współrzędne stanowisk, fotografie umożliwiające łatwe odnalezienie miejsca i dane właścicieli. Nie przesyłaj otwartej mapy całemu łańcuchowi wykonawców, jeżeli wystarczy status oraz granica robocza dla uprawnionych osób.
Krok 6. Zamroź paczkę bazową
Indeks paczki zawiera wersję, datę, autora zestawienia, listę plików i wykaz nierozstrzygniętych pytań. Dołącz mapę działek, karty źródeł, kopie aktów i korespondencji oraz notę o ograniczeniach dokładności. Każda odpowiedź urzędu otrzymuje datę wpływu i wskazanie projektu, którego dotyczy.
Metryka jest kompletna nie wtedy, gdy wszystkie pola są zielone, lecz gdy wiadomo, które twierdzenie ma dowód i jaki krok zamknie pozostałą niepewność.
Przejdź do kwalifikacji robót i decyzji
Źródła urzędowe sprawdzone 25.08.2026
- ELI, art. 7, 8, 19 i 22 ustawy o ochronie zabytków.
- NID, ewidencja zabytków i dokumentacja AZP.
- NID, dane przestrzenne oraz zastrzeżenia ich wykorzystania.
- BIP Urzędu Miejskiego w Stargardzie, dział planowania przestrzennego.
- BIP Gminy Stargard, gminna ewidencja zabytków.